14 Νοεμβριου

14 Νοεμβριου


Nomizeis egw to fantazomouna??

Ki omws etsi aprovlepta allazei toso omorfa i zwi mas ki apokta noima.

Isws apla na sou episimenoune oti exeis gera kotsia koukla mou..(kai pali.,, DEN einai ''apodeiksi''.einai apla mia ''endeiksi'' )

Δεν χρειαζεται να πω τιποτ'αλλο...
Εχω γερα κοτσια και γερα νευρα...

Quando Dio ha creato l'amore, ero con te...




# Posté le samedi 15 novembre 2008 06:56

Χωρις νικοτινη

Χωρις νικοτινη

Ναι, τρεις μερες τωρα...

(Kαινουρια γυαλια)...

# Posté le mercredi 12 novembre 2008 06:54

*Δαναη μου*

*Δαναη μου*

*Δαναη μου*


Συγγνωμη που αργησα...αλλα δεν σε ξεχασα πανω απ'ολα...

Σ'αγαπαω...

Χρονια πολλα...

21 χρονια που εισαι αναμεσα μας...

Δεν εχω μετανοιωσει στιγμη που σε γνωρισα και σε εχω στην ζωη μου...

Να ζησεις κουκλα μου...

Your pianist...



[ Ajouter un commentaire ] [ Aucun commentaire ]

# Posté le mercredi 12 novembre 2008 06:46

Modifié le mercredi 12 novembre 2008 07:05

SINGLE

SINGLE
Ελευθερη οσο λατρευω αυτην την λεξη!) και ωραια λοιπον, το να εισαι single τελικα ειναι οι καλυτερο...

Αννα, και Κατἐ μετα το μπαλετο, για ποτακι, "μπουρδελοτσαρκα" και ρετσινα στην παραλια...

Αυτα ειναι!!!



Ξερω οτι οι φατσες ειναι ελεινες, αλλα ηταν και 4 η ωρα το πρωι...

# Posté le samedi 08 novembre 2008 05:27

Αφου...δεν σ'αγαπαω...συγγνωμη...

Αφου...δεν σ'αγαπαω...συγγνωμη...
Et puis, non, je bloque je n'y arrive pas, je me demasque. C'est impossible cette instabilité secrète. Ma réalité me plaît à présent, mais il existe ce sentiment, toujours pas effacé. alors non, je n'y arrive pas. Je ne peux pas effacer le passé, des morceaux existent toujours...


*Τα σημαδια δεν ειναι τυχαια...*



Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός
Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει
Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ
Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό
Ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι
Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό
Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει πιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ
Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό
Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποια νήματα σ' ενώνουν με μιαν άλλη θηλιά
Ποια κύματα σε διώχνουν απ' αυτό το λιμάνι
Ποια μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά
Ποια αστέρια τραγουδάνε τη καινούρια σου ζάλη
Ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δεν θέλουν να βγουν
Ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
Ποια θλίψη σε κλωτσάει ποιο μακριά από παντού
Πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι...


# Posté le mercredi 05 novembre 2008 03:17