Θα ηθελα απλα να ξυπνουσα το πρωι, και το μονο πραγμα που θα σκεφτομουν να'ταν το τι θα κανω σημερα...θα ηθελα να ξυπνησω το πρωι και να'βλεπα το προσωπο του Λευτερη διπλα μου...
Θα ηθελα να μπορω να του εκφραζω ολα τα βαθια συναισθηματα που εχω γι'αυτον...πραγμα που δυστηχως δεν μπορω να κανω ολοκληρωτικα για την ωρα...τα υπαρχοντα για την ωρα ειναι τα εξης : ''τι κανεις, πως παει το διαβασμα ; σ'αγαπαω... ( δυστηχως δεν εχω χρονο μωρο μου...εχω διαβασμα...'' ''και εγω το ιδιο. τα λεμε μετα.'' )
ΘΕΛΩ να παω τον χρονο μπροστα και να μας δω αγκαλια μεχρι το πρωι...εκεινη την συγκεκριμενη στιγμη θα μπορω να πω, οτι ειμαι πραγματικα ευτηχισμενη...
Σ'αγαπαω Λευτερακο μου...
(10 μερες...)